Lydia Doornbos naar WK 100 kilometer

APPINGEDAM

Lydia Doornbos uit Appingedam loopt op zondag 27 november het WK 100 km in het Zuid-Spaanse Los Alazares. Doornbos is voor de tweede keer geselecteerd voor het Nederlandse team.

De 38-jarige Appingedamse is in de regio geen onbekende in de hardloopwereld. Als een van de weinigen loopt zij regelmatig afstanden van 50 kilometer en meer.Volgens Doornbos is de fascinatie voor deze afstanden geleidelijk aan ontstaan. “Als tiener deed ik al veel aan hardlopen, maar dat waren de kortere afstanden van 5 en 10 kilometer. Toen ik 20 jaar was en gestopt was met mijn studie diergeneeskunde ben ik voor de lange afstanden ga trainen. Doordat het even duurde dat ik kon overstappen naar de studie Voeding en Diëtiek, had ik tijd over. In 2001, toen ik 23 was, heb ik mijn eerste marathon gelopen. Dat was in Rotterdam en ik zette een tijd van net onder de vier uur neer. Een jaar later liep ik mijn eerste 50 kilometer tijdens de 50 van Stein. Daar viel ik op bij de organisatie en al snel werd ik gestrikt voor de 6 uursloop, waar ik 65 kilometer heb gelopen. Eigenlijk is het een beetje uit de hand gelopen. Ik begon de grens steeds meer te verleggen en wilde weten tot hoe ver ik kon gaan.”

Het lopen van lange afstanden is een heel ander discipline dan een vijf of tien kilometer. “Het is de kunst om de focus te houden op het einddoel. Naast dat het fysiek een uitdaging is, is het vooral mentaal zwaar. Tijdens wedstrijden krijg ik ook weinig van de omgeving mee, omdat ik dan erg geconcentreerd ben op de afstand. Tijdens de wekelijkse training heb ik 2 rustdagen. Voor de duurlopen ga ik ’s ochtends al vroeg weg. Momenteel volg ik een schema waarbij ik twee keer per dag een duurloop doe. De eerste duurloop is dan bijvoorbeeld 50 kilometer en de tweede duurloop 35 kilometer. Tussendoor slaap en eet je. Je lichaam bereid je op die manier voor op de 100 kilometer. De afstanden doe je in een langzaam tempo. Het gaat bij ultralopers om het aantal kilometer en niet zo zeer om de snelheid. Dat is een groot verschil bij de 5 en 10 kilometer waar de tijd veel belangrijker is. De saamhorigheid onder ultralopers is ook groter. ik vind de duurlopen heel ontspannend om te doen. Ik kan dan mijn gedachten verzetten en mijn hoofd weer leeg maken. Als ultraloper let je ook veel meer op voeding en leef je veel meer voor de sport. Ik ben nooit een persoon geweest die graag op stap gaat dus de verleiding om het ’s avonds laat te maken of uit de band te springen is er minder. Mijn kinderen zijn er ook aan gewend dat ik veel loop. Toch mis ik de kinderen als ze bij mijn ex-partner zijn of als ik een wedstrijd heb. Dan heb ik wel heimwee.”

De selectie voor het WK in Los Alcazares heeft Doornbos te danken aan haar prestatie op de 100 kilometer tijdens de Run van Winschoten. Het is niet voor het eerst dat de Damster ultraloopster geselecteerd is. Toch tempert zij de verwachtingen. “In september liep ik de 100 kilometer in 8 uur en 58 minuten. Op 21 seconden na ben ik toen geen Nederlands kampioene geworden. Het criterium voor een selectie is dat je de 100 kilometer binnen de 9,5 uur loopt. Samen met Nederlands recordhoudster Leonie Ton en Kim Mulder vorm ik het Nederlands team. Leonie heeft dit jaar tijdens haar debuut op de 100 kilometer een tijd van 8 uur en 22 minuten neergezet. Kim is een trailloper en is vooral gewend om over heuvels en onverharde paden te lopen. Om als land in het klassement te lopen moet het hele team finishen. Dat maakt de druk wel groot. Tegelijkertijd is het ook een individuele wedstrijd. We lopen niet als team bij elkaar. In augustus hebben we kennis met elkaar gemaakt, maar de teamgeest moet op het WK groeien. Over mijn eigen prestatie kan ik weinig zeggen. De herfst is voor mij een tijd van het jaar dat het trainen moeilijker gaat. Dat heeft met de kou te maken. De tijd die ik in september liep, zal ik dan ook niet neerzetten. Als ik toch een verwachting moet uitspreken, denk ik dat ik tussen de 9 en 9,5 uur ga finishen.”

Met de 100 kilometer is de grens voor Doornbos niet bereikt. Zij is nog altijd op zoek naar nieuwe uitdagingen. “Ik wil nog graag een 24-uursloop doen. Dit jaar heb ik dat, zonder dat mijn trainer het wist, meegedaan aan een 24-uursloop in Duitsland. Ik heb mij onder een anonieme naam ingeschreven zodat er geen druk op lag en heb toen 135 kilometer gelopen. Dat wil ik gaan verbeteren. Daarnaast probeer ik ieder jaar de marathon van Rotterdam te lopen. Het is de eerste marathon die ik gelopen heb. Het lopen van deze marathon is voor mij een traditie geworden.”

Mark Giesolf


Auteur

Redacteur