Sarcofaagdeksels terug naar Thesinge

THESINGE

Twee bijzondere sarcofaagdeksels zijn dinsdag teruggekeerd in Thesinge.

Deze ‘verloren zonen’ kwamen uiteraard niet uit de lucht gevallen. Begin 2012 vatten de Plaatselijke commissie van de kerk van Thesinge en de Historische Commissie van Thesinge het plan op eens te informeren naar de ooit in de jaren zestig in even buiten het dorp gevonden sarcofaagdeksels. Was er een mogelijkheid om deze weer naar huis, dus naar Thesinge te halen? Met als doel ze dan te laten zien in het lijkhuisje op het kerkhof naast de kerk.

Het was bekend dat de deksels ergens bij het Groninger Museum waren ondergebracht en een eerste verzoek tot repatriëring ging de deur uit. Wat volgde was een proces van vooral lange adem en heel, heel veel geduld. Uiteindelijk kreeg de Plaatselijke commissie vorig jaar het ‘jawoord’. Twee van de gevonden deksels mochten terug naar Thesinge. Het derde exemplaar, nog helemaal gaaf, blijft rustig liggen in de stellingen van het depot van het museum in Hoogkerk.

De kerk van Thesinge is een van de kerken van de Stichting Oude Groninger Kerken (SOGK). In overleg met de SOGK werd besloten er een groter project van te maken en zo ontstond ‘Het verhaal van het klooster van Thesinge’. Het projectplan schrijft over de gevonden sarcofaagdeksels, maar ook over het klooster en met name over het schrijfatelier dat in het klooster te vinden was.

Die informatie wilden ze samen met de stenen in Thesinge laten zien, in het lijkhuisje. Het huisje stond vol met tuingereedschap en de maaier voor het kerkhof. Vandaar dat er in het plan ook in een nieuw schuurtje werd voorzien. Christiaan Velvis (bouwkundige SOGK) tekende voor dat ontwerp. Subsidies werden aangevraagd en verkregen.

De volgende stap was het nieuwe schuurtje. Bouwbedrijf Alfred Ottens uit het dorp kreeg de opdracht het te maken en inmiddels staat er een prachtig huisje met ‘onzichtbare raampjes’ van larikshout op het kerkhof Ook is het lijkhuisje leeggehaald, schoongemaakt en heeft het nieuwe schuurtje de functie gekregen waarvoor het is bedoeld: opslagruimte voor (tuin)materiaal.

In het lijkhuisje komt informatie over de stenen en over het schrijven in kloosters. Ook worden er twee wandelingen beschreven. De eerste langs de vindplaats van de deksels en een tweede door het dorp, gericht op de geschiedenis van het klooster. Voordat dit allemaal gereed is en de officiële opening kan plaatsvinden, duurt nog wel even. Maar het tijdstip nadert dat men deze sarcofaagdeksels en meer binnenkort met eigen ogen kan bekijken.

En voor wie dit project wil steunen zijn nog steeds de ‘Thesinger Sarcofaagjes’, die heerlijke roomboterkoekjes te koop, Ze liggen in de kerk en na € 3,95 in de melkbus te hebben gedaan, kan men een zakje meenemen.


Auteur

Redacteur