Sportarts Jannes Nijboer met pensioen

Ten Boer

De bekende Ten Boerster sportarts Jannes Nijboer is afgelopen dinsdag op 67-jarige leeftijd met pensioen gegaan. Na 40 jaar neemt hij afscheid van het Sportmedisch Adviescentrum.

De grondlegger van onder meer het Sportmedisch Adviescentrum Groningen en de sportarts van de jeugdelftallen van FC Groningen heeft tijdens een lezing in het Martini Ziekenhuis afscheid genomen. Voor de medicus isde oorzaak van het afscheid een combinatie van factoren. “Ik begon te merken dat ik ’s avonds vermoeider was dan voorheen,” vertelt Nijboer. “Dat is ook niet zo gek. De consulten die ik heb zijn intensief. Ik behandel blessures bij sporters en daar komt naast het psychologische deel ook een deel fysieke behandeling bij kijken. Dan merk je dat je leeftijd een rol gaat spelen. Daarom heb ik de afgelopen jaren mijn werkzaamheden bij het Sportmedisch Adviescentrum al wat afgebouwd. Toch zijn de intensieve consulten niet de enige oorzaak. De ziektekostenverzekeraars stellen zich steeds bureaucratischer op. Voorheen kon ik zelf opdracht geven tot het maken van een foto of een mri-scan. Deze werden ook altijd vergoed. Nu moet dit via de huisarts of het ziekenhuis. Dat is frustrerend en maakt het werk er niet leuker op.” Voor Nijboer zal het pensioen niet betekenen dat hij niks meer met sport gaat doen. De Ten Boerster is namelijk al vanaf zijn jeugd met de sport bezig. Dat hij werkzaam zou zijn in de sport stond voor hem dan ook al vroeg vast. “Ik wilde vroeger sportverslaggever worden bij de radio. Toen ik dit tegen mijn leraar op de middelbare school zei, bracht hij mij in contact met Henk Oostinga. Oostinga was onderwijzer en freelance verslaggever bij de radio omroep Rono. Hij vertelde mij dat er maar weinigen zijn die radioverslaggever kunnen worden. Je moet bijvoorbeeld een goede radiostem hebben. Volgens hem waren er ook nog andere beroepen  om wat met sport te doen. Hij had het toen onder anderen over sportarts. Dat heb ik onthouden en na mijn middelbare schooltijd ben ik medicijnen gaan studeren.” Tegenwoordig is iedereen bekend met het beroep van sportarts, maar dat was toen Nijboer jong was anders. Het vak stond toen namelijk nog in de kinderschoenen. “Er was geen opleiding tot sportarts. Het was namelijk geen erkend specialisme. Ik ben afgestudeerd als basisarts en heb na mijn afstuderen onder meer stage gelopen bij Hans de Jongste. De Jongste was werkzaam bij het Sportmedisch Adviescentrum in Papendal. Ik was de eerste arts die daar stage gelopen heeft. Ook heb ik stage gelopen bij Ab Rozijn. Hij was huisarts, maar deed ook veel met sport. Hij heeft ook het Sportmedisch Adviescentrum in Assen opgezet en hij vroeg mij of ik dat wilde overnemen. Dat heb ik toen gedaan en zodoende ben ik toch geworden wat ik altijd al wilde: sportarts. Dat was in het begin van de jaren zeventig.” In de loop der jaren heeft het beroep van sportarts meer erkenning gekregen en heeft ook de carrière van Nijboer als sportmedicus een vlucht genomen. “In de jaren tachtig had het Martini Ziekenhuis plannen om een sportmedisch Adviescentrum in Groningen op te zetten. Aangezien ik toen al werkzaam was in het ziekenhuis, ben ik vanaf het begin af aan bij de opzet van het sportcentrum betrokken geweest. Later volgde de opzet van het Sportmedisch Adviescentrum in Veendam. Ondertussen was ik al clubarts van verschillende amateurvoetbalclubs en de betaalde voetbalclubs FC Groningen en Veendam. Toen de ziektekostenverzekeraars de behandelingen van sporters gingen vergoeden, wisten vele sporters de weg naar mij toe al te vinden. De sportmedisch adviescentra zijn doordat de verzekeraars de kosten gingen vergoeden enorm gegroeid.” Op 67-jarige leeftijd gaat Nijboer, na 40 jaar werkzaam te zijn geweest in de sport, met pensioen. Toch zal zijn pensioen niet betekenen dat hij zich niet meer met de sport bezig gaat houden. “Ik ben al 45 jaar lang secretaris van Sport Recreade Ten Boer. De vereniging organiseert onder meer de jaarlijkse mini marathon en de triatlon. Daar blijf ik mij mee bezig houden. In het verenigingsleven is het zo dat er altijd handen tekort zijn. Ook blijf ik verbonden aan de jeugd van FC Groningen. Nu ik meer tijd krijg, zal ik ook eens jeugdwedstrijden willen zien. Dat kon voorheen niet door tijdgebrek. En ik heb nu eindelijk tijd om mijn spreekkamer wat op te ruimen. Ook buiten de sport hoef ik mij niet te vervelen. Ik tuinier en fotografeer graag. En ik houd meer tijd over om op de kleinkinderen te passen. Dat is ook belangrijk.” Mark Giesolf    

Auteur

Bram Noordhuis