Herberg voor rust en verdieping

KLOOSTERBUREN - Marlies en Inge Pastoor-Schultze streken deze zomer vanuit Zutphen neer in het voormalige vrouwenklooster in Kloosterburen. Ze begonnen er Herberg Het Klooster, een ‘Centrum voor ontwikkeling, opleidingen, herstel, stilte en groei.’

Mido, een afgekeurde politiehond – “hij was te snel afgeleid en te lief” – verwelkomt de interviewer niet met geblaf, maar straalt uit dat hij graag geaaid wordt. De sociale herdershond voelt zich al helemaal thuis in Herberg Het Klooster. Hetzelfde geldt gelukkig ook voor Marlies en Inge die de laatste maanden hard bezig zijn geweest – waaronder regelmatig met een groep vrijwilligers – om iets moois te maken van dit karakteristieke pand, dat tot voor kort een hotel was.

Inge: “Voordat we open waren, draaiden we al, haha. Er stonden nog twee hotelgasten ingeboekt voor de tweede nacht dat we hier waren. We zeiden tegen hen: ‘Jullie zijn welkom, maar moeten samen met ons de lichtknopjes gaan zoeken.’ En zo is dat ook gegaan. Dat was ook voor de gasten een hele leuke ervaring. Zij zullen altijd onze eerste gasten blijven.”

Verdiepen

Kort voordat Marlies en Inge verhuisden, trouwden ze op het gemeentehuis van Zutphen. Maar de inzegening vond plaats in de kapel van het klooster. Marlies: “Dat hebben we hier op 18-8-18 gedaan met vrienden en familie. Die konden hier allemaal blijven slapen op hun eigen kamer, dat is ook wel heel bijzonder. Het was voor hun tegelijk een kennismaking met het pand en daarmee was de Herberg ook meteen een beetje geopend.”

Er is bewust gekozen om het een herberg te noemen en geen hotel, vertelt Inge. Zij geeft nog steeds trainingen aan bedrijven en scholen op het gebied van zelfontplooiing en runde in Zutphen samen met Marlies centrum Sherpa. Een plek waar ze workshops en dergelijke organiseerden waarbij persoonlijke groei en ontwikkeling centraal staat. “Het werd voor ons heel duidelijk dat wij een plek wilden waar we niet alleen konden wonen en werken maar ook mensen langer bij ons konden houden.”

“Bijvoorbeeld, vorig weekend hebben we voor het eerst hier Familieopstellingen gedaan met een groep van twaalf deelnemers. Héél kort door de bocht, kun je zeggen: bij Familieopstellingen onderzoek je ‘familiepatronen’ die invloed op jou hebben. De meeste deelnemers kwamen op vrijdagavond en konden zo lekker rustig landen. Het is indrukwekkend wat je vervolgens met elkaar in zo’n weekend kunt doen. Je bent dan ook echt meer verbonden met elkaar als je langer kunt blijven. En je hebt je eigen kamertje, dus je kunt je ook terugtrekken. Het verdiept.”

Anders

Inge en Marlies leggen uit dat hetgeen ze neerzetten in Kloosterburen deels een ontdekkingstocht is waarbij ze ook nog aan het aftasten zijn. Inge: “We hebben er over gedacht dat mensen kunnen boeken vanaf minimaal drie nachten, maar dan sluit je weekendgasten uit en dat is zonde. Dus het is minimaal twee dagen. Over zulke dingen denken we dan na. Want we willen graag dat het een plek is waar je tot rust komt. Waar je vanuit je hoofd in je lichaam kunt komen. En of dat spiritueel is? Nou, dat woord gebruiken we op onze website in elk geval bewust niet.”

“Mensen hebben daar al snel bepaalde associaties bij. Het belangrijkste is dat gasten voelen: hé ik weet niet wat het is, maar er is hier wat anders. Ik kan gewoon zelf mijn drankje pakken en bijhouden op een kaart, er wordt vegetarisch gekookt en Marlies geeft een ochtendmeditatie in de kapel – waar ik wel of niet aan meedoe…”

“En als je in de eetzaal rondkijkt, zie je een boeddha staan, maar ook een beeld van een blote vrouw en van de heilige Theresia en van een indiaan. We hangen niet een bepaalde traditie aan. Als we al iets aanhangen is het aardse liefde. We vinden allebei: hoe meer op de grond, hoe hoger in de hemel. Ook is het helemaal niet nodig om te praten in spirituele termen. Ik heb een politieachtergrond en geef ook wel trainingen in die wereld. Nou daar hoef je echt niet met zweeftaal aan te komen. En daar houd ik zelf ook helemaal niet van.”

Retraite

Herberg Het Klooster heeft twee poten, vat Inge samen: “We faciliteren voor mensen die willen vergaderen, trainen en die even eruit willen zijn. Zo hadden we laatst bijvoorbeeld een groep techneuten, en mensen van de gemeente vergaderen hier regelmatig. Daarnaast gaan we steeds meer ons eigen programma draaien. Dus wat we in Zutphen deden, hebben we gewoon opgetild en hier neergezet.”

Een van de eerstvolgende activiteiten is een retraite tussen kerst en oud en nieuw. “Je kijkt naar het afgelopen jaar en hoe je het nieuwe jaar in wilt. We zijn ook een dag stil met elkaar. En dingen zoals de afwas en dergelijke doen we hier samen. Dat hoort heel erg bij hoe het hier opgezet is: deze plek is niet van ons maar van iedereen. Die insteek maakt het ook al wel anders dan anders. Ons doel is dan ook niet om winst te maken. Maar ja, de hypotheek moet natuurlijk wel betaald worden, en dat doen Marlies en ik. Voor zover mogelijk houden we rekening met iemands draagkracht en betalen minima dus minder.”

Thuis

De rolverdeling is dat Inge de ‘buitenvrouw’ is en Marlies, die onder meer werkt als medium, de ‘binnenvrouw’. Marlies: Ik zorg vooral voor de mensen die hier binnen zijn. Inge is meer degene die naar buiten gaat, in het land trainingen geeft en klanten binnenhaalt. Ik blijf liever op de achtergrond, want eigenlijk ben ik van origine meer een kluizenaar en kunstenaar. Maar Inge, bruggenbouwer die zij is, biedt mij als het ware een podium om mijn werk te doen.”

Uiteraard was de sprong van Zutphen naar Kloosterburen voor zowel Marlies als Inge best groot, maar beiden voelden zich vanaf het begin thuis op het Hogeland. Inge: “Toen we het pand bekeken, hebben we hier ook een nacht geslapen om te voelen hoe het is. ’s Avonds liep ik hier rond in het dorp en dacht meteen: het voelt hier goed. We zijn hier ook heel erg welkom geheten door de mensen. We kregen zelfs kaartjes in de brievenbus met daarop: ‘Welkom!’ Ja, het voelt gewoon als thuis.”

Website: www.herberghetklooster.nl