Uitwaaien met kinderen

Aangeboden door: The Bagstore

De wind giert, de bladeren vallen. Tijd om uit te waaien dus. Zee, het strand, de duinen en natuurlijk het wad. De Waddeneilanden zijn de ideale plek in de herfst. En hoewel het een gebied is met veel rust en ruimte om je heen, is het ook voor kinderen de perfecte plaats voor een paar daagjes weg.

Laten we bij het begin beginnen: Texel. Het hart van West-Texel is natuurlijk de Hoge Berg waar je op het oude land nog de typisch Texelse schapenboeten (boerenschuurtjes) en tuunwallen (erfscheiding van plaggen en takken) vindt. Wil je direct uitwaaien, zoek dan eerst de duinen op. Wist je dat die de status hebben van Nationaal Park? En heb je al van De Muy gehoord? Dat is een jong duingebied waar de invloed van het zoute water is verdwenen door de aanleg van een dijkje. Op het ingepolderde stuk strand ontstond een hangplek. Niet voor jongeren, maar voor een grote kolonie lepelaars. 

Gek op vogels? 

Dan moet je op het kleinste van de Waddeneiland zijn: Vlieland. Daar zijn namelijk de vogels de baas. Er broeden jaarlijks meer dan zo’n honderd soorten. De place-to-be voor de vogelspotter is de Kroon’s Polders. Via het vrij begaanbare kuierpaadje spot je van dichtbij soorten als de kluut,  lepelaars, scholeksters en misschien zelfs nog wel de bruine kiekendief. Bijna de helft van dit eiland wordt gevormd door de zandvlakte de Vliehors waar heerlijk kunt wandelen. Stuift het zand je om de oren, dan zal de bijnaam de 'Sahara van het hoge noorden' je vast niet meer vreemd in de oren klinken. 

Overigens mag je vuurtoren die boven op het Vuurboetsduin staat natuurlijk ook niet missen. Dit is met 42m boven NAP het hoogste punt van Friesland. Het uitzicht is de moeite waard. In de kinderrugzak van je kroost mag een verrekijker dus niet ontbreken. Je kijkt hier namelijk uit over bijna het hele eiland: bos, kwelders, duinen, vennetjes, wad en zand. Aan de voet van deze vuurtoren vind je het gezellige Oost-Vlieland, Vlielands enige dorpje. 

TVTAS

Weet je het nog van vroeger? De TVTAS. Het middelste eiland is misschien wel het populairste. Jaarlijks vindt er niet alleen het openluchtfestival Oerol plaats, maar het eiland is ook het toneel van ander moois zoals de kwelders van de Boschplaat aan de oostkant van Terschelling en natuurgebied Noordsvaarder, in het westen. Daarnaast vind je er iets landinwaarts de Berkenvallei, het grootste natuurlijke bos van de Waddeneilanden. 

Een breed strand, dat is de Boschplaat. Maar dan wel tjokvol vogels of soms een nieuwsgierige zeehond. Jaarlijks broeden er duizenden vogels op dit strand. Vooral bij de lepelaar-stelletjes is het een favoriete plek. Wandelen is hier toegestaan van september t/m februari. ’s Avonds is Hoorn de plek waar je moet zijn. Bij café De Groene Weide kun je daar eigenaar Hessel, ook wel de Bruce Springsteen van Terschelling, horen zingen. 

Oeroude dorpen, verslonden door de zee

Ameland was al in de achtste eeuw bewoond. Maar tegelijk met grote stukken land, zijn de oeroude dorpen verslonden door de zee. Het huidige Ameland is ontstaan door de overgebleven stukjes duin te verbinden met dijken. Op Ameland vind je vier dorpjes. Deze dorpjes hebben allemaal een beschermd dorpsgezicht. 

Sjaal, muts, laarzen en rugzak, kind en ouder vermaken zich prima op het 27 kilometer strand van Ameland. Met de bossen, moeras, heide, vele plantensoorten en massa's meeuwen en sternen. 

In de herfst valt vooral de duindoorn op met zijn fel oranje gekleurde bessen. Te bitter om zo te eten, deze vitaminebommetjes, maar verwerkt in een heerlijke siroopvorm helpen ze je wel de koude winter door.