Eerste tiny house op Woldwijk

TEN BOER

Op Woldwijk, een ‘pioniersgebied’ voor duurzame initiatieven, arriveerde maandag het eerste tiny house. De toekomstige bewoners hopen er over een paar maanden in te kunnen trekken. "Het wordt een woonwijk."

De tocht van het huis op wielen begon vanaf de bouwlocatie in Leek. Voortgetrokken door een tractor kroop het zelfgebouwde huis van Rox Menses en Paula den Hoed richting de eindbestemming. Of beter gezegd de voorlaatste eindbestemming, want het tiny house blijft de komende maanden eerst staan bij de boerderijschuur van Woldwijk tot het huis tot in detail is afgebouwd. Als dan ook het weiland gereed is gemaakt, met daarop wandelpaden en in eerste instantie twee standplaatsen, dan volgt de definitieve verhuizing. Gepensioneerd meubelmaker Rox Menses bouwde eerder al een aantal tiny houses voor anderen. Nu dus een voor hemzelf en zijn vrouw. Gaat het hier een gemeenschapje worden? “Nee, gewoon een woonwijk. Dat is onze intentie. Alleen dan met andere huizen dan men gewend is. Het wordt in elk geval geen gemeenschap van bij elkaar op schoot zittende mensen die elke ochtend de zonnegroet brengen. Als je in een straat woont heb je ook niet dat je bij alle buren op de koffie komt. Bij de één wel, bij de ander niet. Het wordt niet anders dan dat. Alleen hebben we wel allemaal de ecologische grondslag gemeenschappelijk. Dat is belangrijk.” Hoeveel huizen komen er? “Twaalf huizen. En misschien worden het er wel twintig op den duur. Het leuke is dat het niet een afgesloten experimenteel terrein is, maar dat het echt een woonwijk van Ten Boer wordt. Dat we hier een postadres kunnen krijgen is helemaal fantastisch.” Is er een selectie voor wie hier kan wonen? “Het wordt geen strenge toestand, maar we hebben natuurlijk wel een paar dingen waar we op selecteren. Dat heeft er vooral mee te maken of je begrijpt, en mee wil doen met, hoe we het op gaan zetten hier. We zijn bijvoorbeeld niet aangesloten op het riool. Dat betekent dat al het water uit de keuken, douche en ook gefilterde urine uit de composttoiletten, wordt gezuiverd in helofytenfilters. Dat is zo’n rietveld. Heel simpel gezegd staat of valt dat met het feit of je biologisch afbreekbare middelen gebruikt.” “Als je daar met dikbleek en Andrelonshampoo aankomt, dan is je helofytenfilter naar de knoppen. Dus de ecologische manier van leven staat wel voorop. Dat is wel iets waar we dus op moeten selecteren.” “We hebben veel aanmeldingen en moeten dus ook best veel mensen afwijzen. Dat is natuurlijk lastig. Een van de andere dingen waar we naar kijken bij de selectie is of mensen een realistisch beeld hebben van hoe het is om hier te wonen. Als iemand zich aanmeldt met allemaal prachtige hippie-achtige ideeën over hoe hij of zij elke ochtend de vogeltjes wil horen zingen en alleen maar rust om zich heen wil, dan is dat prachtig. Maar het is niet realistisch. Dat heb je gewoon niet in een wijk met twaalf huizen. Dan moet je midden in de bossen van Appelscha gaan staan. Maar dat is hier niet reëel.” Is het ook spannend om uw huis te verkopen en hier te gaan wonen? “Al bouwend heb je weleens een moment van twijfel natuurlijk. Maar het is ook weer niet zo dat wij een ascetisch leven gaan leiden waarin wij niks meer hebben. Je hebt net in die wagen gestaan en je ziet dat het wel een bepaalde luxe heeft, alleen het is kleiner. Bovendien hebben we meer dan vijf jaar erover gedaan om het idee van een eenvoudigere woning met minder spullen te laten rijpen. Dus het is iets wat is gegroeid. We weten waar we het voor doen.” Tekst: Arjen J. Zijlstra

Auteur

Arjen Zijlstra