Ruim 26 % krijgt wit voetje gemeente Ten Boer

TEN BOER

Waar schijnt er licht in huis? Zijn er waarschuwingsbordjes voor de hond? En waar zorgt een bewegingssensor dat een buitenlamp aangaat?

Op deze en andere signalen letten inbrekers en de drie vrijwilligersteams onder leiding van de politie dinsdagavond 15 november tijdens de ‘witte-voetjes-actie’. Op 80 van de ruim 300 gecontroleerde adressen in Ten Boer, Ten Post en Garmerwolde, ruim 26 procent, blijven ‘witte voetjes’ achter. Als signaal dat een mogelijke inbreker alle kans heeft om zijn slag te slaan.

Achterdeuren, schuurdeuren, poorten en auto’s. Niets is overgeslagen. In de meeste gevallen is alles in orde, maar waar een inbreker ongestoord zijn werk kan doen is aangebeld. „Mensen reageren dankbaar als we aanbellen en weten in de meeste gevallen precies dat de deur of auto niet op slot is,” vertelt gemeenteambtenaar Henk Bos. Samen met de politie heeft hij deze actie opgezet om het bewustzijn op inbraken onder de inwoners van gemeente Ten Boer te vergroten. ,,De meeste inbraken worden gepleegd omdat de gelegenheid wordt geboden. Dat tonen wij met deze actie aan. Even het raampje op zolder sluiten, terwijl de achterdeur openstaat. Zo’n kort moment is al genoeg voor een inbreker om zijn slag te slaan.

De vrijwilligers en politie delen ‘witte voetjes’ uit als er inbraakkansen zijn terwijl mensen niet thuis zijn. Bos: ,,We laten een ‘wit voetje’ achter in de brievenbus. De volgende dag komen mensen dan alsnog bij de politie om uitleg vragen. De politie legt dan uit om bijvoorbeeld deuren van schuurtjes en auto’s na gebruik meteen op slot te doen. Zo voorkom je al veel ellende.” De keuze van dorpen voor deze ‘witte-voeten-actie’ is volgens Bos bewust genomen. ,,De weinige inbraken die we in onze gemeente hebben, vinden vooral plaats in de dorpen langs de Rijksweg N360 van Groningen naar Delfzijl.

Een van de conclusies die Bos trekt is dat veel auto’s niet op slot zijn. ,,Van één auto draaide de motor stationair, zo klaar om weg te rijden. En van de eigenaar geen spoor te bekennen.” Een agent in één van de vrijwilligersgroepen heeft drie keer binnen in een (bij)keuken gestaan. ,,Hij werd pas opgemerkt toen hij aanbelde om dit te vertellen.” Meerdere bewoners hebben de vrijwilligers niet opgemerkt. ,,Eén hond, een rottweiler, heeft zijn werk zeer goed gedaan toen een agent constateerde dat een garagedeur niet op slot was. De agent wist niet hoe snel hij de deur weer moest dichtdoen!”

‘Witte voetjes’ zijn flyers in de vorm van een voetafdruk. Op de flyer staat: Deze schoenafdruk had van een insluiper kunnen zijn. Jaarlijks lopen of fietsen vrijwilligers onder leiding van politieagenten enkele keren door de wijk en letten dan vooral op openstaande ramen en deuren waar inbrekers zich de toegang tot een woning kunnen verschaffen. Zo worden mensen bewust gemaakt dat het voorkomen van inbraken eenvoudig te verhelpen is.


Auteur

Redacteur